dumanında uçuşan hayaller, kanında dolaşan nikotinle kendinden geçip rahatlamanı sağlayan kanser meleğim..

Bugünde baktım elimdeki fotoğrafa  yine aynı acıyı yaşattım bilebile ama Bu son!!

 Geride bıraktığım tüm hayatlardan siyahımı alıp gidiyorum.

‘’ perdelerin arkasına sığınıp içindeki  seni yok et,

nefret et  ve bir daha bağışla onu____'’

kendimi bir kere daha bağışlıyorum ama Bu son!!

Yeniden başlamak için yakalanamayan hayallerin peşinde koşmamak ,

yeni bir hata daha yapmamak için gidiyorum .

Daha fazla nefret edemem kendimden ama Bu son !!

Karanlığımı yağmurumu siyahımı alıp gidiyorum.

                                             ve her sey için üzgünüm.. 

BU SON!!:

korkmuyorum artık senden gece.

korkmuyorum hiç karanlık 

üzerime gel istersen 

sar beni ben kaçıp gitmem.

korkmuyorum artık senden yalnızlık

korkmuyorum artik hiç korkmuyorum.

yüreğime vur vur istersen 

kalmadi hiç kaçip gitmem.

sokaklarda yanımda dolasan yağmur 

geceleri bas ucumda duran yağmur 

avucumda ellerin eline yağmur 

vur yüzüme vur yüzüme.

saçlarimda nefesin yerine yağmur

dudagımda dudagin yerine yağmur 

gökyüzünden çaresizliğimi yağmur 

vur yüzüme hadi vur yüzüme

korkmuyorum artik senden gece.

korkmuyorum hiç karanlık 

üzerime gel istersen 

sar beni ben kaçıp gitmem.

korkmuyorum artık senden yalnizlik

korkmuyorum artık hiç korkmuyorum.

yüregime vur vur istersen 

kalmadı hiç kaçıp gitmem.

sokaklarda yanımda dolasan yağmur 

geceleri bas ucumda duran yağmur 

avucumda ellerin eline yağmur 

vur yüzüme vur yüzüme.

saçlarımda nefesin yerine yağmur

dudagimda dudagin yerine yağmur 

gökyüzünden çaresizliğimi yağmur 

vur yüzüme hadi vur yüzüme

                                                cem adrian-yağmur

 hoccakal______AsLiMu_______

    Yavaşça yüzünü gökyüzüne kaldırdı usulca akan gözyaşları yanagından süzülüyordu sanki derinlere geçmişe yada sonsuza götürüyordu onu.. belliydi hayatında bir seylerın izi vardı, direniyordu..

    O zaman neye direniyordu? Ölmeyi istiyorsa neden hala yaşıyordu?

    Aslında o da bilmiyordu bu sorunun cevabını.onu yeniden kazanabilmek umuduyla yaşıyordu belki de .. zor bir ihtimaldi ama ihtimali bile her şeye degerdi.  

  Kimse bilmiyordu içinde kopanları.. kimse onun günden güne yok olduğunu  zamana karsı direndigini bilmiyordu..

    Kimdi?

    Neden böyleydi?

    Neler yaşamıştı ?

    Kimdi onu bu kadar acıtan?

    Yakalanamayan bir yüz mü yoksa bir ses mi?

    Ondan gelecek tek bir haber bile yeterdi yaşamasına. Zaten bunun için yaşamıyor muydu?

    Tek bir ses her şeyi yapmasına yeterdi.

    Hayatında ilk defa mı böyle sevmişti ama sevgi degıldı ki ; aşktı, heyecandı.. sevgi bu olamazdı. aslında ilk defa bu kadar yogun duygular yaşıyordu; sevgi aşk heyecan özlem ama asla nefret yoktu nefret edemezdı edemedı ondan..kimdi  o herkese sorduğu beklediği aslında yaşadığından bile habersizdi;sesinden,nefesinden ..

    Kısa bir süre içinde olsa onu etkilemeyi başarmıştı. Önceleri fark etmemişti ona bu kadar inanacağını, bağlanacağını. Güçlü sanıyordu kendini ama onunla gecırdıgı her an  eriyordu .  Karanlık çoktan çökmüştü ama o hala daha aynı yerdeydi.  Bazen boş verse de bu askı, özlem  dinmek bilmiyordu çünkü iyi olmak yetmiyordu..

    Birden haykırmaya başladı :

    "NEDEEEENNN?"

    gözyaşlarına hakim olmadı hıçkıra hıçkıra ağladı ve haykırdı.hayatı boyunca onu diledi, biri geçerken yanından hep o sandı bekledı simdi haykırıyordu:’’NEDEEEENNN?’’ Birden sıcak bir el dokundu omzuna. O sandı birden ve aniden döndü ama o değildi.

    "Lütfen artık içeri girin" dedi.

    Ayağa kalktı ve yavaş yavaş yürümeye başladılar içeriye doğru.

    Geride sadece  elleriyle yıprattığı bir erkek resmi kaldı deliler hastanesinin bahçesinde…

bir hayalden öte olmadık

bekleyen ben oldum caresizce

sadece seni bekledim

önce sesini sonra seni..

ve o an sözlerim bitmişti artık

sadece sana baktım

sen vardın sadece iskelede

bu kalabalıkta sadece biz vardık..

gözlerimi alamadım senden

bir zamanlar verdigim hislerimide

sonra yumdum gözlerimi

sadece bir hayal olmandan korktum

gitmeni bekledim..

ben  ben degildim artık

sustum..

sadece gitmeni bekledim..

yüzüne dokundum

sıcacıktın..

sonra sarıldık 

 iki senenın verdigi yokolusla..

yok olan sadece biz miydik

neyi yok etmiştik zamandan başka

gitmeni bekledim..

artık ben ben degildim çünkü.

kaybettik benligimizi

saflıgımızı,hislerimizi ve dahasını..

ama artık tek bir gerçek vardı

sen yada ben yada biz

tek gerçek

'hayalden öteydik artık'

ben hep bu anı bekledim

sadece bekledım..